می‌خوانیم

در آخرین باب کلیله و دمنه داستان شاهزاده‌ای را می‌خوانیم که همراه یک برزگرزاده، یک تاجرزاده و یک اشرافزاده در جایی سرگردان‌اند و بحث می‌کنند که سرمایه معنوی کدام‌شان کارسازتر است.

فرهاد که در همان دیدار اول عاشق شیرین شد سر به بیابان گذاشت و همدم جانوران صحرا شد و کارش زاری از عشق شیرین است

داستان جهانگردی که یک میمون و یک مار و یک ببر و یک زرگر را از چاهی نجات می‌دهد و حیوانات با او وفاداری می‌کنند و خوبی‌اش را با خوبی پاسخ می‌دهند اما زرگر غدر می‌کند و سزای خیانت خود را هم با جانش می‌دهد

در ابتدای جلسه ابیات باقیمانده از گله‌گذاری شیرین به شاپور را خواندیم و پس از آن فرهاد عاشق وارد داستان شد.

شیرین دنبال کسی می‌گشت که برایش جویی بکشد تا شیری که چوپانانش می‌دوشند را از یکی دو فرسنگ آنسوتر به نزدیک قصر بیاورد و شاپور گفت که من همشاگردی‌ای داشتم به نام فرهاد و تیشه در دستش مانند قلم‌موی نقاشی است و به این ترتیب پای فرهاد به داستان باز شد

در بخش پایانی باب پادشاه و برهمنان کمی دیگر از گفتگوی کشدار و کمی مسخرهٔ بلار با مخدومش ادامه پیدا کرد و در نهایت وقتی بلار فهمید که شاه در نهایت حلم و گذشت است آشکار کرد که سوگلی‌اش زنده است و همه چیز به خوبی و خوشی پایان یافت

در جلسه قبل خواندیم که خسرو شاپور را فرستاد که شیرین را مخفیانه به کاخش بیاورد. شیرین از شنیدن این پیشنهاد بی‌شرمانه برمی‌آشوبد و همه ابیات این جلسه و بیت‌های آغازین جلسه بعد شرح عتاب شیرین با فرستاده خسرو است که گاهی تند است و گاهی نرم، گاهی خشم است و گاهی خواهش

در ادامه باب پادشاه و برهمنان، وزیر پادشاه را مجاب کرد که به تعبیر برهمنان اعتماد نکند و به سراغ پیر دانایی برود به نام کارایدون و او هم خیال شاه را راحت کرد که تعبیر خواب چه است و برهمنان را رسوا کرد.

در ادامه ماجرای مسخره‌ای بین شاه و وزیر پیش آمد و گفتگوی کشدار و خسته‌کننده‌ای بین‌شان جریان گرفت که در این جلسه به پایانش نرسیدیم

خسرو که سه روز در غم مرگ بهرام چوبینه ماتم گرفته بود، روز چهارم بزم آراست و باربد بربط به دست گرفت. در ابیات ابتدایی این جلسه نظامی از سی لحن باربد در شعرش نام می‌برد و سپس یاد می‌کند که خسرو چه گنجی به پاداش هنرنمایی باربد نثار او می‌کرده و چند بیتی هم افسوس می‌خورد که چرا کسی قدر هنور خودش را نمی‌داند و خود را دلداری می‌دهد که زهد و قناعت بزرگترین ثروت است!

 داستان خسرو و شیرین اینگونه ادامه پیدا کرد که خسرو نزد مریم رفت و خواهش کرد که شیرین از اون بیغوله به کاخ بیاید و در مشکوی خانه کند به این شرط که هیچوقت نگاه خسرو به او نیفتد ولی مریم به هیچ وجه زیر بار نرفت تهدید کرد که اگر شاه نام رقیب را بیاورد او خودش را خواهد کشت.

بعد از مدتی خسرو شاپور را نزد شیرین فرستاد که مگر او را پنهانی به کاخ بیاورد

پادشاهی خوابی هولناک دید و تعبیرش را از برهمنان پرسید. برهمنان که با شاه دشمن بودند فرصت را برای انتقام غنیمت شمردند و گفتند که پادشاه باید زن و پسر و وزیر و دبیر و سه فیل و یک شترش را بکشد تا برهمنان بتوانند افسون خواب را باطل کنند وگرنه شاه و مملکت به باد می‌روند

وزیر و ملکه از جریان بو بردند و در تلاشند که مکر برهمنان را به خودشان برگردانند

شیرین که پس از مهین بانو به شاهی ارمن رسید مدتی با عدل و داد پادشاهی کرد ولی دید که دلش طاقت دوری خسرو را ندارد و شاهی را به کسی دیگر واگذار کرد و با چند کنیز و خدم و حشم به قصر شیرین رفت. خسرو هم از دوری شیرین تلخکام بود اما از ترس مریم نمی‌توانست به دیدار او برود.

در همین احوال در بار عام خسرو پیکی رسید و مژده مرگ بهرام چوبینه را داد و خسرو هم چند بیت پندآموز سرود در باب این که آدم بیهوده نباید با بزرگتر از خودش گلاویز شود و دنیا همین دو روز است و …